کاش می دانستی

کاش می دانستی

                     تنها تر از آنم که ادراک شوم

                                    و کوچک تر از آنم که که به عظمت چشمانت نگاه کنم

کاش می دانستی، خورشید و ماه

          دست به دست هم داده اند

                                                  تا من......

 

و

از خودم بگویم

                             از همه ی برگ های پاییز دل نازک ترم

                 چند بهاری است واژه هایم غزلناک شده است

 و اینک برگ های زندگی ام در دانشگاه ورق می خورد

                  اما آنقدر سخت، که که نزدیک است با کتاب هایم خدا حافظی کنم

      کیفم را با گریه هایم لبریز می کنم

 این را همه ی ابر ها می دانند

              حساب های دانشگاه از سهم من تهی است

 

با این وجود

عاشقترینم

باورم کن.

/ 1 نظر / 8 بازدید
لیلی

سلام...وب دلنشینی دارید..."میان دو بی نهایت" زیباست...